فکر می کنم این روزا با تمام وجودم دارم آرامش و خوشبختی و حس می کنم.انگار کانادا کشوری بود که از اول باید اینجا می بودم.خیلیا می گن تازه اول راهته و چون هیجان داری سختیا زیاد نشون نمی دن.ولی حقیقتش من تغییرم فقط همون مکان بوده که انتظارش و داشتم.من زندگیم،خودم،همسرم،کارم..همه رو دوست داشتم و راضی بودم.اما وطنم و نه..هیچ وقت احساس نکردم بهش تعلق دارم..از اجباری بودن یه سری مسائلش خسته و کلافه بودم..

دروغ چرا از اینکه شجاعت به خرج دادم و عوضش کردم خوشحالم.می گن وقتی حالت خوبه، یعنی راهت و درست رفتی..

امیدوارم روزای خوبی در انتظارمون باشه..